ดุจดาวดิน ตอนที่ 7 (จบตอน)ในห้องครัวมูลนิธิ...บุญทิ้งเช็ดแก้วที่ล้างแล้วอย่างเหม่อลอย เฟื่องแก้วจัดจานข้าว เข้าตู้ หันมามองดูอย่างสงสัยในอาการ ระหว่างนั้นบุญทิ้งเหม่อจนแก้วหลุดจากมือ แต่ตุลย์เข้ามารับแก้วทัน อย่างฉิวเฉียด
“อูย... เกือบไปแล้ว”
“บุญทิ้ง เป็นอะไรรึเปล่า นั่งเหม่อตลอดเลย” เฟื่องแก้วแปลกใจ
“นี่ถ้าไม่ได้ วิทยายุทธ์ขั้นเทพ ของพี่ล่ะก็ แก้วที่มันร้าว ไม่นานก็คงจะแตก”ตุลย์พูดเป็นเพลง
เฟื่องแก้วมองตุลย์อย่างหมั่นไส้
“พี่ว่า บุญทิ้งไปพักได้แล้วมั้ง วันนี้ทำงานมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวพี่ทำเอง”
บุญทิ้งอึกอัก
“ไปพักเถอะบุญทิ้ง เดี๋ยวทางนี้พี่จัดการเอง รับรอง งานเนี๊ยบ คุณเฟื่องแทบไม่ต้องเหนื่อยเลย”
เฟื่องแก้วทำหน้าหมั่นไส้ตุลย์
“งั้น ผม ไปล่ะครับ”
บุญทิ้งเดินออกไปจากครัว
“มามะคุณเฟื่อง จะให้ผมช่วยอะไร บอกมาได้เลยคร้าบบ”
เฟื่องยิ้มแสยะแบบเอือมๆ
Source:
ดุจดาวดิน ตอนที่ 7 (จบตอน)
